Reflecties

1 september 2020

Wat verbergt zich in de schaduwen?

Schaduwen. Je kunt er nogal wat over zeggen. Zeker in de fotografie. Maar op andere vlakken zijn er ook interessante beschrijvingen over te vinden. Een van de mooiste daarvan vind ik dat een schaduw een aankondiging is van iets dat gaat komen. Je kunt op basis van de schaduw ontwaren dat er iets aankomt, maar niet wat het precies is. Het werpt als het waren enkel nog een schaduw of een contour vooruit. En... zonder licht geen schaduw!

In fotografie is dynamisch bereik iets dat door velen als erg belangrijk wordt gezien; dit is de gevoeligheid van een sensor (of film) en het bereik tussen het donkerste donker en het lichtste licht (uitgedrukt in 'stops') waaruit nog details zichtbaar zijn te maken (ik denk dat een ander dit dichterlijker kan verwoorden, maar m'n punt is duidelijk... Hoop ik...).

Je ziet regelmatig foto's voorbij komen waarbij schaduwen (veel) lichter zijn gemaakt. Zodat we niets missen in de foto. Ik vind dat niet mooi. Schaduwen zijn er niet voor niets. Als je een foto goed belicht, dan kan het zijn dat een deel van de foto 'dichtloopt' (dat betekent dat er weinig tot niets is te zien). En wat is er mis met een goede schaduw? Wat geeft het dat er geen details te zien zijn?

Ik denk dat dat alleen maar bijdraagt aan het 'mysterie' van de foto. Je laat immers de fantasie van de kijker een rol spelen. Neem een silhouet. Je ziet niet wie het is, maar je vraagt je wel af hoe die persoon eruit ziet. Dat stukje denkwerk en 'zelf invullen' zorgt juist voor een beetje fascinatie. En fascinatie is leuk. Het is een uitdaging om mensen die je foto's zien te fascineren. Mensen worden graag gefascineerd, iedereen op z'n eigen manier.

Op de camping (bij deze woorden speelt er aldoor een liedje door m'n hoofd 😒) zag ik af en toe een heerlijke sfeervolle schaduw ontstaan als het harde licht van de middagzon door de vitrages van onze stacaravan viel. Als ik dat zie, dan ga ik subiet een potje staan te dagdromen. Geen idee waarom dat wordt getriggerd, maar ik kan er echt van genieten. Dan voel je het ook wel een beetje aankomen... 'knip'.

Of een foto succesvol is, hangt voor een deel af van het gevoel dat 'ie oproept bij de kijker.

De foto kan ronduit slecht zijn, maar als het nét bij de juiste kijker een herinnering of emotie triggert, dan heb je BINGO 😌. En dat vind ik nu zo leuk aan fotograferen. Het is vaak niet het verhaal van een foto, maar het verhaal van de kijker dat ervoor zorgt dat de foto succesvol is of niet!


Tip

Een van mijn favoriete fotografen van it moment is Alan Schaller uit Engeland. Deze fotograaf verstaat de kunt om in zwart-wit te fotograferen. Zwart-wit inderdaad, niet grijstoon (want zo, heb ik mij laten vertellen, wordt deze vorm van fotografie eigenlijk genoemd). Hij weet uitstekend gebruik te maken van diepe schaduwen en felle lichten. Vlakken waarin volstrekt geen details meer te zien zijn. Fascinerend. Zeker de moeite waard even een bezoekje te brengen!

Neem een kijkje op zijn Instagram feed  (login vereist) of op Flickr (laatste voor hoge resolutie foto's).


Wil je geen blogpost missen? Meld je dan aan voor de nieuwsbrief! Je ontvangt dan telkens een e-mail als er een nieuw artikel is verschenen.



  • No Comments


Powered by SmugMug Owner Log In